در مورد دنباله دارها اين كاراز طريق تبخير صورت مي گيرد. هنگامي كه يك دنباله دار نزديك به خورشيد حركت مي كند حرارت بيش از حد خورشيد سبب تبخير يخهاي موجود  در دنباله دار شده ودر نتيجه گلوله ها ي آتشين پيوسته و بسيا رپر سرعتي از ذرات  اين دنباله دارها وارد فضاي بين سياره اي ميشود. هنگامي كه ذره اي از اين دنباله دار با جو زمين بر خورد مي كند،سرعتي معادل با صد هزار مايل در ساعت خواهد داشت، لذا بلافاصله متلاشي شده و به صورت يك نقطه بسيار نوراني و متحرك (شهاب) ديده خواهد شد.
از سوي ديگر سياركها معمولا ذرات وغبار در فضا پراكنده نمي كنند پس راز پنهان در اين داستان چيست؟ شهاب سنگهاي سيارك فايتون ا زكجا آمده اند؟ يك احتمال,  مربوط به پديدهء بر خورد است. شايد كه اين سيارك با سيارك ديگري بر خورد كرده باشد.يك برخورد ميتواند منجربه توليد ابر بزرگي از غبار و ذرات سنگ شود كه به دور فايتون جمع شده ودر مدار حركتي آن جا به جا مي شوند.با اين وجود چنين بر خوردي ،زياد محتمل نيست.

آقاي كوك ازيك احتمال ديگر طرفداري ميكند .او مي گويد: به نظر من فايتون 3200  مي تواند يك دنباله دار باشد. نمايش نمودار حركتي فايتون كه بيشتر به يك بيضي شبيه است  مثل(مدار يك دنباله دار نوعي)،صحت اين احتمال را تقویت مي كند. اين مداربیضی شکل,  فايتون را در فاصله اي بسيار نزديك به خورشيد نگه مي دارد،يعني دو برابر نزديكتر از فاصلهء مريخ تا خورشيد!
هر 4/1 سال ،فايتون با سرعتي زياد وارد منظومهء شمسي ميشود ودر آن جا موج گرما ی شديد منظومه اي سبب ميشود كه گلولهء آتشين فايتون به يك اسكلت صخره اي تبديل شود که ما مي توانيم اين روزها آن را رصد كنيم. اگر اين سناريو درست باشد ،دنباله دار فايتون وده هاي بزرگي از غبار وذرات را توليد مي كند كه احتمالا در طي صدها يا هزارها سال زمين را آماج بارش هاي شهابي خود كرده است.ظاهرٲ اولين بارش هاي شهابي مذكور در طي جنگ هاي داخلي آمريكا( جنگ هاي استقلال) ديده شد. از آن تاريخ تا كنون، بارش هاي شهابي جوزايي همه ساله دراواسط دسامبر( هفتهء آخر آذر ماه) يعني بلند ترين شب هاي سال  به اوج خود مي رسند و جزء زيباترين رويدادهاي نجومي به شمار ميروند.

فايتون 3200 ،هم اكنون در رده ي(سيارك هاي بالقوه خطرناك) يا PHA طبقه بندي شده ، که کمترین فاصله ي مسير حركتي آن با مدار كره ي زمين دو ميليون مايل مي باشد !( در محاسبات نجومی این فاصله بسیار کوتاه است! ) قطر اين سيارك در حدود  5 كيلومتر  تخمين زده شده كه تقريبا نصف اندازهء سيارك يا دنباله داري بوده كه احتمالا دايناسورها را در 65 ميليون سال قبل به كلي نابود و منقرض كرده است! اكنون فكر خوبي است كه از پشت تلسكوپهاي خانگي خود اين فايتون( مرموز و خطر ناك) را رصد كنيم !

فايتون 3200 ، درست چند روز قبل از بارشهاي شهابي جوزا از كنار مدار زمين عبور مي كند در شب 10 دسامبر  اين فايتون در11 ميليون مايلي زمين با قدري حدود  14 در صورت فلكي خوشه نمايان خواهد شد البته به دليل روشنايي كم ،رصد ان با چشم غير مسلح ممكن نخواهد بود و براي كساني كه تلسكوپ داشته باشند رصد اين جرم زيبا ، ايده جالبي خواهد بود مخصوصا اگر تلسكوپتان مجهز به دوربينهاي  عكاسي  CCDباشد.

به گفته كوك فاصله ي 11 ميليون كيلومتري فايتون تاثير زيادي در بالا بردن شدت بارش جوزايي نخواهد داشت و البته نيازي هم به اين تاثير نيست چرا كه بارش  شهابي جوزايي همواره چشمگير وبزرگ است .رصد آن را از دست ندهيد.